कविता: दले पिता
साहित्य / कला

कविता: दले पिता


पहिले पहिले बम्बै लैजान्थ्यो 

दिल्ली अनि बैङलोर पुर्याउथ्यो  

त्यो अवश्य गैरकानुनी थियो 

न दले दाइले राज्यलाई कर तिर्थ्यो 

न कुनै राहधानी र टिकट बेच्न पाइन्थ्यो 

न  नेता मन्त्रीलाई कमिशन दिन्थ्यो 

केवल एउटा दले दाइ एक्लैले गर्थ्यो कारोवार 

त्यसैले गैरकानुनी थियो 

अहिले त मेलमिलाप छ

कानुनबाट पारित भएको छ

मौलाएको छ कारोबार

कुवेत, साउदी, लेवनानमा पनि

जताततै !

किनकी, 

अब त पिता स्वयं अनुमति दिनुहुन्छ  

दिलाइदिनुहुन्छ राहधानी 

पितालाई रेमिट्यान्स काकालाई कमिशन चाहिएको छ 

त्यसैले म्यानपावरले महिला मिशन थपेको छ

हो अचेल,

छोरी-चेलीहरु पावरफूल बनाइएका छन्

पहिला जब लगिन्थे, लुकाएर लगिन्थे

अचेल खुलेआम पठाइन्छन्

मोलमलाइ पनि कानुन सम्मत भएको छ, 

हर हिसाब खाता बाटै हुने भएको छ 

आखिर, बेचिने आखिर रगत पशिना नै हो 

शरीर पनि हो इज्जत पनि हो 

फरक के छ ?

खाडी र बम्बैमा बेचिने वस्तु एकै हो 

मात्र तरिका फेरिएको हो परिणति उस्तै छ  

दलालीको उचाइ फेरिएको हो नियती उस्तै छ

छोरीको दु:ख उस्तै छ, पीडा उस्तै छ

हिजो दाजु दले थियो, आज पिता स्वयं दले छ 

हो, सरकार पिता हो, जो पतित भएको छ

जो छोरी-चेलीको बिकाउन यसरी समर्पित भएको छ !